حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيَّ - أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍ وَهُوَ حَلِيفُ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ إِلَى الْبَحْرَيْنِ يَأْتِي بِجِزْيَتِهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ وَأَمَّرَ عَلَيْهِمُ الْعَلاَءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ فَقَدِمَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِمَالٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ فَسَمِعَتِ الأَنْصَارُ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ فَوَافَوْا صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ فَتَعَرَّضُوا لَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَآهُمْ ثُمَّ قَالَ " أَظُنُّكُمْ سَمِعْتُمْ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ قَدِمَ بِشَىْءٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ " . فَقَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " " فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ . وَلَكِنِّي أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُبْسَطَ الدُّنْيَا عَلَيْكُمْ كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا وَتُهْلِكَكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ " .
Менга Ҳармала ибн Яҳё ибн Абдуллаҳ — яъни ибн Ҳармала ибн Имрон ат-Тужибийни назарда тутиб — ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан хабар берди: Мисвар ибн Махрама унга хабар берди: Амр ибн Авф — у Бану Омир ибн Луъаййнинг иттифоқдоши бўлиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Бадрда қатнашган эди — унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Убайда ибнул-Жарроҳни Баҳрайнга унинг жизясини олиб келиши учун юбордилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ўзлари Баҳрайн аҳли билан сулҳ тузган ва уларга Ало ибнул-Ҳадрамийни амир қилиб қўйган эдилар. Сўнг Абу Убайда Баҳрайндан мол билан келди. Ансорлар Абу Убайданинг келганини эшитдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бомдод намозида ҳозир бўлдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозни ўқигач бурилдилар, шунда улар йўлига чиқдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни кўрганда табассум қилдилар, сўнг: «Ўйлайманки, Абу Убайданинг Баҳрайндан бирор нарса билан келганини эшитгансизлар», дедилар. Улар: «Ҳа, эй Расулуллаҳ», дейишди. У: «Бас, суюнинг ва сизни хурсанд қиладиган нарсадан умид қилинг. Валлаҳи, мен сиз учун фақирликдан қўрқмайман. Лекин мен сиздан дунё сизларга, сиздан олдингиларга кенг ёйилгани каби кенг ёйилишидан, сўнг улар бир-бири билан у учун талашганлари каби сизлар ҳам талашишингиздан ва у сизларни ҳалок қилишидан, уларни ҳалок қилгани каби қўрқаман», дедилар.