حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، وَيُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ، وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ إِلَى الْبَحْرَيْنِ يَأْتِي بِجِزْيَتِهَا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمِ الْعَلاَءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ، فَقَدِمَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِمَالٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ فَسَمِعَتِ الأَنْصَارُ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ، فَوَافَوْا صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا انْصَرَفَ تَعَرَّضُوا لَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَآهُمْ ثُمَّ قَالَ " أَظُنُّكُمْ سَمِعْتُمْ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ قَدِمَ بِشَىْءٍ ". قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ، فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ، وَلَكِنِّي أَخْشَى أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ قَبْلَكُمْ، فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا، وَتُهْلِكَكُمْ كَمَا أَهْلَكَتْهُمْ ".
Абдон бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Маъмар ва Юнус бизга хабар берди, Зуҳрийдан, Урва ибнуз-Зубайрдан: У унга хабар берди, Мисвар ибн Махрама унга хабар берди: Амр ибн Авф — у Бану Омир ибн Луъайнинг ҳамкасами, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Бадрда қатнашган эди — (ривоят қилдики): Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Убайда ибнул-Жарроҳни Баҳрайнга — унинг жизясини олиб келсин деб — юборди; Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Баҳрайн аҳли билан сулҳ қилган ва уларга Ало ибнул-Ҳазрамийни амир қилган эди. Абу Убайда Баҳрайндан бир мол билан келди. Ансор Абу Убайданинг келишини эшитди ва бомдод намозини Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга адо этди. (Набий намоздан) чиқганида, улар унга рўпара бўлди (ўзларини кўрсатди). Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларни кўрганида табассум қилди, сўнг: «Сизлар Абу Убайда бир нарса (мол) билан келганини эшитдинглар деб ўйлайман», деди. Улар: «Ҳа, эй Расулуллаҳ», дедилар. У: «Бас, суюнчи ва сизларни хурсанд қиладиган нарсани умид қилинглар! Аллаҳга қасам, мен сизларга фақир(қашшоқлик)дан қўрқмайман, лекин мен сизларга дунё — сизлардан олдингиларга ёйилгандек — ёйилишидан, сўнг сизлар уни — улар рақобатлашгандек — рақобатлашишингиздан ва у сизларни — уларни ҳалок қилгандек — ҳалок қилишидан қўрқаман», деди.