حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - عَنْ عَلِيِّ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ - وَكَانَ النَّضِيرُ أَشْرَفَ مِنْ قُرَيْظَةَ - فَكَانَ إِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْظَةَ رَجُلاً مِنَ النَّضِيرِ قُتِلَ بِهِ وَإِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ فُودِيَ بِمِائَةِ وَسْقٍ مِنْ تَمْرٍ فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ فَقَالُوا ادْفَعُوهُ إِلَيْنَا نَقْتُلْهُ . فَقَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَوْهُ فَنَزَلَتْ { وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ } وَالْقِسْطُ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ ثُمَّ نَزَلَتْ { أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ } . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ جَمِيعًا مِنْ وَلَدِ هَارُونَ النَّبِيِّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ .
Бизга Муҳаммад Ибн Ало ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ — яъни Ибн Мусо — Алий Ибн Солиҳдан, у Симок Ибн Ҳарбдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Қурайза ва Назир (қабилалари) бор эди — Назир Қурайзадан кўра шарафлироқ эди — агар Қурайзадан бирор киши Назирдан бир кишини ўлдирса, унинг эвазига ўлдирилар эди, агар Назирдан бир киши Қурайзадан бировни ўлдирса, юз васқ хурмо билан товон тўланарди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам юборилганида, Назирдан бир киши Қурайзадан бир одамни ўлдирди. Улар: Уни бизга топширинглар, уни ўлдирамиз, дейишди. Анавилар: Биз билан сизлар ўртангизда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳакам, дейишди. Сўнг улар унинг ҳузурига келишди, шунда: «Агар ҳукм қилсанг, улар ўртасида адолат билан ҳукм қил» (ояти) нозил бўлди — адолат эса: жон эвазига жон. Сўнг: «Улар жоҳилият ҳукмини истайдиларми?» (ояти) нозил бўлди. Абу Довуд деди: Қурайза ҳам, Назир ҳам ҳаммаси Ҳорун пайғамбар — унга салом бўлсин — нинг авлодидандир.