حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُمَرَ، - قَالَ إِبْرَاهِيمُ هُوَ عُمَرُ بْنُ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الأَمَانَةِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى امْرَأَتِهِ وَتُفْضِي إِلَيْهِ ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ва Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилиб, иккаласи деди: Бизга Абу Усома Умардан — Иброҳим деди: У Умар ибн Ҳамза ибн Абдуллаҳ ал-Умарийдир — у Абдурраҳмон ибн Саъддан хабар берди, у деди: Мен Абу Саид ал-Худрийни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қиёмат куни Аллаҳ ҳузурида омонатга энг катта хиёнат — киши хотини билан жинсий яқинлик қилиб, хотини ҳам у билан яқинлик қилгандан сўнг, унинг сирини ёйишидир.»