باب فِي نَقْلِ الْحَدِيثِ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا حَدَّثَ الرَّجُلُ بِالْحَدِيثِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَهِيَ أَمَانَةٌ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зиъб Абдурраҳмон ибн Атодан, у Абдулмалик ибн Жобир ибн Атикдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Киши бир гапни айтиб, сўнг атрофга қараса (бошқалар эшитмаслигини хоҳласа), у (гап) омонатдир.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ أَخِي، جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَجَالِسُ بِالأَمَانَةِ إِلاَّ ثَلاَثَةَ مَجَالِسَ سَفْكُ دَمٍ حَرَامٍ أَوْ فَرْجٌ حَرَامٌ أَوِ اقْتِطَاعُ مَالٍ بِغَيْرِ حَقٍّ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Нофега ўқиб бердим, у деди: Менга Ибн Абу Зиъб Жобир ибн Абдуллаҳнинг жиянидан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мажлислар омонат асосидадир, фақат уч мажлисдан ташқари: ҳаром қон тўкиш, ҳаром фарж (зино) ёки ҳақсиз равишда мол эгаллаш.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُمَرَ، - قَالَ إِبْرَاهِيمُ هُوَ عُمَرُ بْنُ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الأَمَانَةِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الرَّجُلَ يُفْضِي إِلَى امْرَأَتِهِ وَتُفْضِي إِلَيْهِ ثُمَّ يَنْشُرُ سِرَّهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ва Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилиб, иккаласи деди: Бизга Абу Усома Умардан — Иброҳим деди: У Умар ибн Ҳамза ибн Абдуллаҳ ал-Умарийдир — у Абдурраҳмон ибн Саъддан хабар берди, у деди: Мен Абу Саид ал-Худрийни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қиёмат куни Аллаҳ ҳузурида омонатга энг катта хиёнат — киши хотини билан жинсий яқинлик қилиб, хотини ҳам у билан яқинлик қилгандан сўнг, унинг сирини ёйишидир.»