4868-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ جَابِرِ بْنِ عَتِيكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا حَدَّثَ الرَّجُلُ بِالْحَدِيثِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَهِيَ أَمَانَةٌ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зиъб Абдурраҳмон ибн Атодан, у Абдулмалик ибн Жобир ибн Атикдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Киши бир гапни айтиб, сўнг атрофга қараса (бошқалар эшитмаслигини хоҳласа), у (гап) омонатдир.»