حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ إِسْمَاعِيلَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَبَا، طَلْحَةَ بْنَ سَهْلٍ الأَنْصَارِيَّ يَقُولاَنِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنِ امْرِئٍ يَخْذُلُ امْرَأً مُسْلِمًا فِي مَوْضِعٍ تُنْتَهَكُ فِيهِ حُرْمَتُهُ وَيُنْتَقَصُ فِيهِ مِنْ عِرْضِهِ إِلاَّ خَذَلَهُ اللَّهُ فِي مَوْطِنٍ يُحِبُّ فِيهِ نُصْرَتَهُ وَمَا مِنِ امْرِئٍ يَنْصُرُ مُسْلِمًا فِي مَوْضِعٍ يُنْتَقَصُ فِيهِ مِنْ عِرْضِهِ وَيُنْتَهَكُ فِيهِ مِنْ حُرْمَتِهِ إِلاَّ نَصَرَهُ اللَّهُ فِي مَوْطِنٍ يُحِبُّ نُصْرَتَهُ " . قَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنِيهِ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَعُقْبَةُ بْنُ شَدَّادٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ هَذَا هُوَ ابْنُ زَيْدٍ مَوْلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ بَشِيرٍ مَوْلَى بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قِيلَ عُتْبَةُ بْنُ شَدَّادٍ مَوْضِعَ عُقْبَةَ .
Бизга Ишоқ ибн Саббоҳ ривоят қилди, бизга Ибн Аби Марям, бизга ал-Лайс хабар берди, у деди: менга Яҳё ибн Сулайм ривоят қилди, у Исмоил ибн Баширни эшитди, у: Жобир ибн Абдуллаҳни ва Абу Талҳа ибн Саҳл ал-Ансорийни шундай деяётганларини эшитдим, деди. Улар иккаласи: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир мусулмоннинг ҳурмати бузилиб, обрўси нуқсонланаётган жойда уни хор қолдирадиган ҳар бир кишини, Аллаҳ ҳам унга ёрдам беришни яхши кўрадиган жойда хор қолдирур. Бир мусулмоннинг обрўси нуқсонланиб, ҳурмати бузилаётган жойда унга ёрдам берадиган ҳар бир кишини, Аллаҳ ҳам ёрдам беришни яхши кўрадиган жойда унга ёрдам берур», дедилар, дейишди. Яҳё деди: буни менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Умар ва Уқба ибн Шаддод ҳам ривоят қилди. Абу Довуд деди: бу Яҳё ибн Сулайм — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг мавлоси Ибн Зайддир, Исмоил ибн Башир эса Бану Мағоланинг мавлосидир. Уқба ўрнига Утба ибн Шаддод деб ҳам айтилган.