حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ عُيَيْنَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ ذَنْبٍ أَجْدَرُ أَنْ يُعَجِّلَ اللَّهُ تَعَالَى لِصَاحِبِهِ الْعُقُوبَةَ فِي الدُّنْيَا - مَعَ مَا يَدَّخِرُ لَهُ فِي الآخِرَةِ - مِثْلُ الْبَغْىِ وَقَطِيعَةِ الرَّحِمِ " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Ибн Улайя, у Уяйна ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Бакрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Соҳибига Аллаҳ таоло дунёда жазони тезлатишга энг лойиқ бўлган гуноҳ — охиратда у учун сақлаб қўйганидан ташқари — зулм (ҳаддан ошиш) ва қариндошлик алоқасини узишдан бошқа нарса эмасдир», дедилар.