491-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَزْهَرَ، وَابْنُ، لَهِيعَةَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الْغِفَارِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، بِمَعْنَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ . مَكَانَ فَلَمَّا بَرَزَ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Яҳё ибн Азҳар ва Ибн Лаҳиа ал-Ҳажжож ибн Шаддоддан, у Абу Солиҳ ал-Ғифорийдан, у Алийдан Сулаймон ибн Довуднинг ҳадиси маъносида ривоят қилди. У «барраза» (чиқди) сўрни ўрнига «хаража» (чиқиб кетди) деди.