حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ، وَيَحْيَى بْنُ أَزْهَرَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ سَعْدٍ الْمُرَادِيِّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الْغِفَارِيِّ، أَنَّ عَلِيًّا، - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - مَرَّ بِبَابِلَ وَهُوَ يَسِيرُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ يُؤَذِّنُ بِصَلاَةِ الْعَصْرِ فَلَمَّا بَرَزَ مِنْهَا أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ إِنَّ حَبِيبِي صلى الله عليه وسلم نَهَانِي أَنْ أُصَلِّيَ فِي الْمَقْبُرَةِ وَنَهَانِي أَنْ أُصَلِّيَ فِي أَرْضِ بَابِلَ فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, деди: Менга Ибн Лаҳиа ва Яҳё ибн Азҳар Аммор ибн Саъд ал-Муродийдан, у Абу Солиҳ ал-Ғифорийдан ривоят қилдики, Алий розияллаҳу анҳу йўл юриб бораркан, Бобил ёнидан ўтди. Муаззин унинг олдига келиб аср намозига азон айтди. У ердан чиқиб ўтгач, муаззинга буюриб, намозни иқомат қилдирди. Бўшагач деди: Албатта менинг Ҳабибим соллаллаҳу алайҳи васаллам мени қабристонда намоз ўқишдан қайтарган ва Бобил ерида намоз ўқишдан қайтарган эдилар, чунки у малъуна (лаънатланган) ердир.