حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي لِحَاجَةٍ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ وَهُوَ يَسِيرُ - قَالَ قُتَيْبَةُ يُصَلِّي - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَلَمَّا فَرَغَ دَعَانِي فَقَالَ " إِنَّكَ سَلَّمْتَ آنِفًا وَأَنَا أُصَلِّي " . وَهُوَ مُوَجِّهٌ حِينَئِذٍ قِبَلَ الْمَشْرِقِ .
Жобир айтди: Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени бир ҳожат (юмуш)га юборди; кейин мен унга етиб олдим — у (уловида) кетаётган — Қутайба: намоз ўқиётган — эди; мен унга салом бердим; у менга (қўл билан) ишора қилди. (Намозни) тугатганида мени чақириб: "Албатта сен ҳозиргина — мен намоз ўқиётган пайтимда — салом бердинг" деди — у ўша пайтда машриқ (шарқ) томон юзланган эди.