حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، وَسَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنَّ الْحَارِثَ بْنَ عُبَيْدٍ، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي جَارَيْنِ بِأَيِّهِمَا أَبْدَأُ قَالَ " بِأَدْنَاهُمَا بَابًا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ شُعْبَةُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ طَلْحَةُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ .
Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ва Саид ибн Мансур ривоят қилди, Ҳорис ибн Убайд уларга Абу Имрон ал-Жавнийдан ривоят қилди, у Талҳадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У айтди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, менинг икки қўшним бор, қайси биридан бошлай?» дедим. У: «Эшиги яқинроқ бўлганидан», дедилар. Абу Довуд айтди: Шуъба бу ҳадисда «Талҳа — Қурайшдан бўлган бир киши» деди.