Сунани Абу Довуд — 585-ҳадис

Намоз китоби · Имомликка ким ҳақлироқ

585-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ، قَالَ كُنَّا بِحَاضِرٍ يَمُرُّ بِنَا النَّاسُ إِذَا أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكَانُوا إِذَا رَجَعُوا مَرُّوا بِنَا فَأَخْبَرُونَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَذَا وَكَذَا وَكُنْتُ غُلاَمًا حَافِظًا فَحَفِظْتُ مِنْ ذَلِكَ قُرْآنًا كَثِيرًا فَانْطَلَقَ أَبِي وَافِدًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِهِ فَعَلَّمَهُمُ الصَّلاَةَ فَقَالَ ‏ "‏ يَؤُمُّكُمْ أَقْرَؤُكُمْ ‏"‏ ‏.‏ وَكُنْتُ أَقْرَأَهُمْ لِمَا كُنْتُ أَحْفَظُ فَقَدَّمُونِي فَكُنْتُ أَؤُمُّهُمْ وَعَلَىَّ بُرْدَةٌ لِي صَغِيرَةٌ صَفْرَاءُ فَكُنْتُ إِذَا سَجَدْتُ تَكَشَّفَتْ عَنِّي فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسَاءِ وَارُوا عَنَّا عَوْرَةَ قَارِئِكُمْ ‏.‏ فَاشْتَرَوْا لِي قَمِيصًا عُمَانِيًّا فَمَا فَرِحْتُ بِشَىْءٍ بَعْدَ الإِسْلاَمِ فَرَحِي بِهِ فَكُنْتُ أَؤُمُّهُمْ وَأَنَا ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ أَوْ ثَمَانِ سِنِينَ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, бизга Айюб Амр ибн Саламадан хабар берди. У деди: Биз (мадинага яқин) бир манзилда эдик, одамлар Набийнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдига борганларида биз орқали ўтар эдилар ва қайтганларида ҳам биз орқали ўтиб, бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай-шундай деди, деб хабар берар эдилар. Мен ёдлай оладиган бола эдим, шу сабабли мен улардан кўп Қуръан ёдлаб олдим. Сўнг отам қавмидан бир гуруҳ кишилар билан Расулуллаҳнинг (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдига элчи бўлиб борди ва у уларга намозни ўргатиб: «Сизларга энг кўп (Қуръан) ўқиганингиз имомлик қилади» деди. Мен ёдлаганим сабабли улардан кўпроқ ўқир эдим, шу сабабли улар мени олдинга ўтказдилар ва мен уларга имомлик қилардим. Устимда кичкина сариқ чопон (бурда) бор эди, сажда қилганимда у мендан очилиб кетарди. Шунда аёллардан бири: Биздан қоримизнинг авратини яширинглар, деди. Шунда улар менга уммоний кўйлак сотиб олдилар ва мен Исломдан кейин ҳеч нарсадан унга хурсанд бўлганимчалик хурсанд бўлмадим. Мен уларга имомлик қилардим, мен етти ёки саккиз ёшли бола эдим.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам