حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ الطَّبَّاعِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَكْثَرُ مَا رَأَيْتُ عَطَاءً يُصَلِّي سَادِلاً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا يُضَعِّفُ ذَلِكَ الْحَدِيثَ .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ибн ат-Таббў, бизга Ҳажжож, Ибн Журайждан ривоят қилдики, у деди: Атонинг садл қилиб (кийимини осилтириб) намоз ўқиганини кўп кўрганман. Абу Довуд деди: Бу ўша ҳадисни заифлаштиради.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг одамларга намоз ўқиб бераётганини кўрдим, Умома бинт Абул-Ос бўйнида эди, сажда қилганида уни қўярди. Абу Довуд деди: Махрама отасидан фақат битта ҳадис эшитган.
Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — одамларга намоз ўқиётган ҳолда — кўрдим, Умома бинти Абу ал-Ос унинг бўйнида (бўлган ҳолда); сажда қилганида уни қўяр эди.
Мен Ибн Аббосни шундай деяётганини эшитдим: Убай ибн Каъб менга, уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзига ўқиб берган тарзда ‹фий айнин ҳамиатин› (деб) енгил (ҳамзасиз) ўқиб берди.
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг катта саҳобаларини шом пайти (намоздан олдин) устунлар (ёнида намоз ўқиш учун) томон шошилганларини кўрганман. Шуъба Амрдан, у Анасдан зиёда қилди: ...токи Набий…
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹У моли ўзини мангу (тирик) қолдиради деб ҳисоблайди (яҳсабу анна молаҳу ахладаҳу)› (деб) ўқиётганларини кўрдим.
Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни — улови қаёққа йўналса ўша томонга — улови устида намоз ўқиганини кўрдим.