حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ رَأَيْتُ شَرِيكًا صَلَّى بِنَا فِي جَنَازَةٍ الْعَصْرَ فَوَضَعَ قَلَنْسُوَتَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ - يَعْنِي - فِي فَرِيضَةٍ حَضَرَتْ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад аз-Зуҳрий ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди. У деди: мен Шарийкнинг бир жаноза намозида бизга аср намозини ўқиб берганини ва салла-қалпоғини олдига қўйганини кўрдим — яъни — келиб қолган фарз намозда.