حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، ح حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ نَزَلَ بِتَبُوكَ وَهُوَ حَاجٌّ فَإِذَا رَجُلٌ مُقْعَدٌ فَسَأَلَهُ عَنْ أَمْرِهِ فَقَالَ لَهُ سَأُحَدِّثُكَ حَدِيثًا فَلاَ تُحَدِّثْ بِهِ مَا سَمِعْتَ أَنِّي حَىٌّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ بِتَبُوكَ إِلَى نَخْلَةٍ فَقَالَ " هَذِهِ قِبْلَتُنَا " . ثُمَّ صَلَّى إِلَيْهَا فَأَقْبَلْتُ وَأَنَا غُلاَمٌ أَسْعَى حَتَّى مَرَرْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا فَقَالَ " قَطَعَ صَلاَتَنَا قَطَعَ اللَّهُ أَثَرَهُ " . فَمَا قُمْتُ عَلَيْهَا إِلَى يَوْمِي هَذَا .
Бизга Аҳмад ибн Саъийд ал-Ҳамдоний ривоят қилди, (ҳ) бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, иккови деди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Муовия хабар берди, у Саъийд ибн Ғазвондан, у отасидан ривоят қилдики, у ҳаж қилаётиб Табукка тушди. Бир вақт қараса, оёғи шол бир киши турибди. У ундан аҳволини сўради. У унга: мен сенга бир ҳадис айтаман, модомики мен тирик эканман, эшитганингни ҳеч кимга айтмагин, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табукда бир хурмо дарахти олдига тушдилар ва: «Бу бизнинг қибламиз» дедилар. Сўнг унга қараб намоз ўқидилар. Мен бола эдим, югуриб келдим, токи улар билан у (дарахт) орасидан ўтдим. Шунда улар: «Намозимизни узди, Аллаҳ унинг изини кессин» дедилар. Шундан кейин мен шу кунимгача у (оёқларим) билан тура олмадим.