حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهَّرٍ، وَابْنُ، كَثِيرٍ - الْمَعْنَى - أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ الْمُغِيرَةِ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، - قَالَ حَفْصٌ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالاَ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ " يَقْطَعُ صَلاَةَ الرَّجُلِ - إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَ يَدَيْهِ قِيدُ آخِرَةِ الرَّحْلِ الْحِمَارُ وَالْكَلْبُ الأَسْوَدُ وَالْمَرْأَةُ " . فَقُلْتُ مَا بَالُ الأَسْوَدِ مِنَ الأَحْمَرِ مِنَ الأَصْفَرِ مِنَ الأَبْيَضِ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا سَأَلْتَنِي فَقَالَ " الْكَلْبُ الأَسْوَدُ شَيْطَانٌ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ва ибн Касийр — мазмуни бир хил — ривоят қилдиларки, Сулаймон ибн ал-Муғийра уларга Ҳумайд ибн Ҳилолдан, у Абдуллаҳ ибн ас-Сомитдан, у Абу Заррдан (розияллаҳу анҳу) хабар берди — Ҳафс деди — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар, иккови эса Сулаймондан: Абу Зарр деди: «Эркак кишининг намозини — агар олдида эгар орқаси баландлигича (тўсиқ) бўлмаса — эшак, қора ит ва аёл узади» дедилар. Мен: қоранинг қизилдан, сариқдан, оқдан фарқи нима, дедим. У: эй жияним, мен ҳам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сен мендан сўраганингдек сўраганман, шунда улар: «Қора ит шайтондир» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ زَيْدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رَفَعَهُ شُعْبَةُ - قَالَ " يَقْطَعُ الصَّلاَةَ الْمَرْأَةُ الْحَائِضُ وَالْكَلْبُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَفَهُ سَعِيدٌ وَهِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Шуъбадан, бизга Қатода ривоят қилди. У деди: мен Жобир ибн Зайднинг ибн Аббосдан ривоят қилганини эшитдим — уни Шуъба марфуъ қилди — у деди: «Намозни ҳайзли аёл ва ит узади» дедилар. Абу Довуд деди: уни Саъийд ва Ҳишом Қатодадан, у Жобир ибн Зайддан, ибн Аббосга тўхтатиб (мавқуф қилиб) ривоят қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَحْسَبُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى غَيْرِ سُتْرَةٍ فَإِنَّهُ يَقْطَعُ صَلاَتَهُ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْخِنْزِيرُ وَالْيَهُودِيُّ وَالْمَجُوسِيُّ وَالْمَرْأَةُ وَيُجْزِئُ عَنْهُ إِذَا مَرُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي نَفْسِي مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ شَىْءٌ كُنْتُ أُذَاكِرُ بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَغَيْرَهُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا جَاءَ بِهِ عَنْ هِشَامٍ وَلاَ يَعْرِفُهُ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا يُحَدِّثُ بِهِ عَنْ هِشَامٍ وَأَحْسَبُ الْوَهَمَ مِنَ ابْنِ أَبِي سَمِينَةَ - يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِيَّ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ - وَالْمُنْكَرُ فِيهِ ذِكْرُ الْمَجُوسِيِّ وَفِيهِ " عَلَى قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ " . وَذِكْرُ الْخِنْزِيرِ وَفِيهِ نَكَارَةٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ أَسْمَعْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ وَأَحْسَبُهُ وَهِمَ لأَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُنَا مِنْ حِفْظِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ал-Басрий ривоят қилди, бизга Муъоз ривоят қилди, бизга Ҳишом ривоят қилди, у Яҳёдан, у Икримадан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: мен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан деб ўйлайман: «Бирингиз сутрасиз (тўсиқсиз) намоз ўқиса, унинг намозини ит, эшак, чўчқа, яҳудий, мажусий ва аёл узади. Агар улар унинг олдидан тош отими масофада ўтсалар, ундан кифоя қилади» дедилар. Абу Довуд деди: бу ҳадис тўғрисида кўнглимда бир нарса бор, мен буни Иброҳим ва бошқалар билан музокара қилар эдим, аммо уни Ҳишомдан келтирган бирортасини кўрмадим ва у буни танимади. Уни Ҳишомдан ривоят қилган бирортасини кўрмадим. Ваҳмни ибн Абу Саминадан — яъни Бани Ҳошимнинг озод қилган қули Муҳаммад ибн Исмоил ал-Басрийдан — деб ўйлайман. Ундаги инкор қилинган нарса мажусийнинг зикри ва ундаги «тош отими масофада» сўзларидир. Чўчқанинг зикрида ҳам ғариблик бор. Абу Довуд деди: мен бу ҳадисни фақат Муҳаммад ибн Исмоилдан эшитдим ва уни адашган деб ўйлайман, чунки у бизга ёдидан ривоят қилар эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ مَوْلًى، لِيَزِيدَ بْنِ نِمْرَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ نِمْرَانَ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً بِتَبُوكَ مُقْعَدًا فَقَالَ مَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَقَالَ " اللَّهُمَّ اقْطَعْ أَثَرَهُ " . فَمَا مَشَيْتُ عَلَيْهَا بَعْدُ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, у Саъийд ибн Абдулазийздан, у Язийд ибн Нимроннинг бир озод қилинган қулидан, у Язийд ибн Нимрондан ривоят қилди. У деди: мен Табукда можуз (оёғи шол) бир кишини кўрдим, у деди: мен эшак устида бўлган ҳолда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларидан ўтдим, улар эса намоз ўқиётган эдилар. Шунда улар: «Аллаҳим, унинг изини кес» дедилар. Шундан кейин мен у (оёқларим) билан бошқа юра олмадим.
حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ يَعْنِي الْمَذْحِجِيَّ، حَدَّثَنَا أَبُو حَيْوَةَ، عَنْ سَعِيدٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ فَقَالَ " قَطَعَ صَلاَتَنَا قَطَعَ اللَّهُ أَثَرَهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ أَبُو مُسْهِرٍ عَنْ سَعِيدٍ قَالَ فِيهِ " قَطَعَ صَلاَتَنَا " .
Бизга Касийр ибн Убайд — яъни ал-Мазҳижий — ривоят қилди, бизга Абу Ҳайва ривоят қилди, у Саъийддан ўз исноди ва мазмуни билан ривоят қилди, шуни зиёда қилди: улар: «Намозимизни узди, Аллаҳ унинг изини кессин» дедилар. Абу Довуд деди: уни Абу Мушир Саъийддан ривоят қилди, унда: «Намозимизни узди» деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، ح حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ نَزَلَ بِتَبُوكَ وَهُوَ حَاجٌّ فَإِذَا رَجُلٌ مُقْعَدٌ فَسَأَلَهُ عَنْ أَمْرِهِ فَقَالَ لَهُ سَأُحَدِّثُكَ حَدِيثًا فَلاَ تُحَدِّثْ بِهِ مَا سَمِعْتَ أَنِّي حَىٌّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ بِتَبُوكَ إِلَى نَخْلَةٍ فَقَالَ " هَذِهِ قِبْلَتُنَا " . ثُمَّ صَلَّى إِلَيْهَا فَأَقْبَلْتُ وَأَنَا غُلاَمٌ أَسْعَى حَتَّى مَرَرْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا فَقَالَ " قَطَعَ صَلاَتَنَا قَطَعَ اللَّهُ أَثَرَهُ " . فَمَا قُمْتُ عَلَيْهَا إِلَى يَوْمِي هَذَا .
Бизга Аҳмад ибн Саъийд ал-Ҳамдоний ривоят қилди, (ҳ) бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, иккови деди: бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Муовия хабар берди, у Саъийд ибн Ғазвондан, у отасидан ривоят қилдики, у ҳаж қилаётиб Табукка тушди. Бир вақт қараса, оёғи шол бир киши турибди. У ундан аҳволини сўради. У унга: мен сенга бир ҳадис айтаман, модомики мен тирик эканман, эшитганингни ҳеч кимга айтмагин, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табукда бир хурмо дарахти олдига тушдилар ва: «Бу бизнинг қибламиз» дедилар. Сўнг унга қараб намоз ўқидилар. Мен бола эдим, югуриб келдим, токи улар билан у (дарахт) орасидан ўтдим. Шунда улар: «Намозимизни узди, Аллаҳ унинг изини кессин» дедилар. Шундан кейин мен шу кунимгача у (оёқларим) билан тура олмадим.