حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ زَيْدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رَفَعَهُ شُعْبَةُ - قَالَ " يَقْطَعُ الصَّلاَةَ الْمَرْأَةُ الْحَائِضُ وَالْكَلْبُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَفَهُ سَعِيدٌ وَهِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Шуъбадан, бизга Қатода ривоят қилди. У деди: мен Жобир ибн Зайднинг ибн Аббосдан ривоят қилганини эшитдим — уни Шуъба марфуъ қилди — у деди: «Намозни ҳайзли аёл ва ит узади» дедилар. Абу Довуд деди: уни Саъийд ва Ҳишом Қатодадан, у Жобир ибн Зайддан, ибн Аббосга тўхтатиб (мавқуф қилиб) ривоят қилдилар.