حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ مَوْلًى، لِيَزِيدَ بْنِ نِمْرَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ نِمْرَانَ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً بِتَبُوكَ مُقْعَدًا فَقَالَ مَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَقَالَ " اللَّهُمَّ اقْطَعْ أَثَرَهُ " . فَمَا مَشَيْتُ عَلَيْهَا بَعْدُ .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, у Саъийд ибн Абдулазийздан, у Язийд ибн Нимроннинг бир озод қилинган қулидан, у Язийд ибн Нимрондан ривоят қилди. У деди: мен Табукда можуз (оёғи шол) бир кишини кўрдим, у деди: мен эшак устида бўлган ҳолда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларидан ўтдим, улар эса намоз ўқиётган эдилар. Шунда улар: «Аллаҳим, унинг изини кес» дедилар. Шундан кейин мен у (оёқларим) билан бошқа юра олмадим.