حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالاَنِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ السَّكْسَكِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ آخُذَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْئًا فَعَلِّمْنِي مَا يُجْزِئُنِي مِنْهُ . قَالَ " قُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَا لِي قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَاهْدِنِي " . فَلَمَّا قَامَ قَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا هَذَا فَقَدْ مَلأَ يَدَهُ مِنَ الْخَيْرِ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ваки ибнул-Жарроҳ ривоят қилди, бизга Суфён ас-Саврий ривоят қилди, у Абу Холид ад-Даланийдан, у Иброҳим ас-Саксакийдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Авфодан ривоят қилди: «Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб: ‹Мен Қуръандан бирор нарса олишга (ёдлашга) қодир эмасман, менга у (намоз)да кифоя қиладиган нарсани ўргатинг›, деди. Дедилар: «‹Субҳаналлаҳ, валҳамдулиллаҳ, ва ло илаҳа иллаллаҳ, валлаҳу акбар, ва ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳ› деб айт.» У: ‹Эй Расулуллаҳ, бу Аллаҳ азза ва жалла учун, менга нима (қолди)?› деди. Дедилар: «‹Аллаҳумма ирҳамний варзуқний ва офиний ваҳдиний› деб айт.» У туриб кетганида, қўли билан шундай (ишора) қилди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу (киши) эса қўлини яхшиликка тўлдириб олди», дедилар.»