حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّىْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى - قَالَ - فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكِبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ . فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ وَقَالَ " أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ . قَالَ " لاَ يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ " . قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لاِبْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ .
Итбан ибн Молик айтди: "Кўзимга бир нарса (зиён) етди, мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — уйимга келиб, манзилимда намоз ўқишини, мен уни намозгоҳ қилиб олишимни хоҳлайман деб — (одам) юбордим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Аллаҳ хоҳлаган ашоблари келди, кирди ва у уйимда намоз ўқиди, ашоблари ўзаро гаплашар эдилар. Кейин улар ўша (гап)нинг катталигини ва асосини Молик ибн Духшумга нисбат бердилар; улар: ‹Кошки у (Набий) унга (баддуо) қилса-ю, у ҳалок бўлса; кошки унга бир ёмонлик етса› деб истадилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни тугатди ва: ‹У ла илаҳа иллаллаҳ ва мен Аллаҳнинг Расули эканига гувоҳлик бермайдими?› деди. Улар: ‹У буни айтади, лекин у (чин) қалбида эмас› дедилар. У: ‹Ҳеч ким ла илаҳа иллаллаҳ ва мен Аллаҳнинг Расули эканига гувоҳлик бериб, дўзахга кирмайди — ёки: дўзах уни емайди› деди" деди. Анас: "Бу ҳадис менга ёқди, мен ўғлимга: ‹Буни ёз› дедим, у ёзди" деди.