حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا . فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ .
Итбан ибн Молик (ривоят қилди): У кўр бўлиб қолди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: "Келиб, мен учун бир масжид(жой) белгилаб бер" деб (одам) юборди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келди, унинг қавми ҳам келди ва улардан Молик ибн ал-Духшум дейиладиган бир киши (ёмонликка) нисбат берилди... — кейин Сулаймон ибн ал-Муғира ҳадиси каби зикр қилди.