حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - يَعْنِي الْفَزَارِيَّ - عَنْ حُمَيْدٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي التَّطَوُّعَ نَدْعُو قِيَامًا وَقُعُودًا وَنُسَبِّحُ رُكُوعًا وَسُجُودًا .
Бизга Абу Тавба ар-Раби ибн Нофи ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ — яъни ал-Фазорий — хабар берди, у Ҳумайддан, у ал-Ҳасандан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: «Биз нафл (татавву) намозини ўқиганда, қиёмда (туриб) ва ўтириб дуо қилар, руку ва саждада тасбиҳ айтар эдик.»