حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِ. قَالَ سَالِمٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَفْعَلُهُ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ. وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ سَالِمٌ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمُزْدَلِفَةِ. قَالَ سَالِمٌ وَأَخَّرَ ابْنُ عُمَرَ الْمَغْرِبَ، وَكَانَ اسْتُصْرِخَ عَلَى امْرَأَتِهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ فَقُلْتُ لَهُ الصَّلاَةُ. فَقَالَ سِرْ. فَقُلْتُ الصَّلاَةُ. فَقَالَ سِرْ. حَتَّى سَارَ مِيلَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ. وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ، فَيُصَلِّيهَا ثَلاَثًا ثُمَّ يُسَلِّمُ، ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ فَيُصَلِّيَهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يُسَلِّمُ، وَلاَ يُسَبِّحُ بَعْدَ الْعِشَاءِ حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Салим менга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим — сафарда юриш тезлашса, шомни кечиктириб, уни хуфтон билан жамлар эдилар. Салим деди: Абдуллаҳ ҳам юриш тезлашса, шундай қилар эди. Лайс зиёда қилди: Юнус менга айтди, Ибн Шиҳобдан: Салим деди: Ибн Умар розияллаҳу анҳума Муздалифада шом билан хуфтонни жамлар эди. Салим деди: Ибн Умар шомни кечиктирди — унга хотини Сафийя бинти Абу Убайднинг (вафоти ҳақида) фарёд етган эди. Мен унга: ‹Намоз?› дедим. У: ‹Юр› деди. Мен: ‹Намоз?› дедим. У: ‹Юр› деди. Ҳатто икки ёки уч мил юрди, сўнг тушиб намоз ўқиди, кейин: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам юриш тезлашса, шундай намоз ўқиганини кўрдим› деди. Абдуллаҳ деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим — юриш тезлашса, шомни кечиктирар, уни уч (ракат) ўқиб салом берар, сўнг камдан-кам турар, дарҳол хуфтонга иқомат айтиб, уни икки ракат ўқир, сўнг салом берар, хуфтондан кейин тун ярмидан (қиёмга) тургунча (нафл) намоз ўқимас эдилар.