حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ صَلاَةَ الْمَغْرِبِ، حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِ. قَالَ سَالِمٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَفْعَلُهُ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ، وَيُقِيمُ الْمَغْرِبَ فَيُصَلِّيهَا ثَلاَثًا، ثُمَّ يُسَلِّمُ، ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ، فَيُصَلِّيهَا رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يُسَلِّمُ وَلاَ يُسَبِّحُ بَيْنَهَا بِرَكْعَةٍ، وَلاَ بَعْدَ الْعِشَاءِ بِسَجْدَةٍ حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ.
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: Салим менга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим — сафарда юриш тезлашса, шом намозини кечиктириб, уни хуфтон билан жамлар эдилар. Салим деди: Абдуллаҳ ҳам юриш тезлашса шундай қилар эди, шомга иқомат айтиб уни уч (ракат) ўқир, сўнг салом берар, сўнг камдан-кам турар, дарҳол хуфтонга иқомат айтиб уни икки ракат ўқир, сўнг салом берар, улар орасида бир ракат ҳам, хуфтондан кейин бир сажда ҳам (нафл) ўқимас эдилар, токи тун ярмидан (қиёмга) тургунча.