حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ فَرَضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَدَقَةَ الْفِطْرِ ـ أَوْ قَالَ رَمَضَانَ ـ عَلَى الذَّكَرِ وَالأُنْثَى، وَالْحُرِّ وَالْمَمْلُوكِ، صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، فَعَدَلَ النَّاسُ بِهِ نِصْفَ صَاعٍ مِنْ بُرٍّ. فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يُعْطِي التَّمْرَ، فَأَعْوَزَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ مِنَ التَّمْرِ فَأَعْطَى شَعِيرًا، فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُعْطِي عَنِ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ، حَتَّى إِنْ كَانَ يُعْطِي عَنْ بَنِيَّ، وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يُعْطِيهَا الَّذِينَ يَقْبَلُونَهَا، وَكَانُوا يُعْطُونَ قَبْلَ الْفِطْرِ بِيَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ.
Абун-Нуъмон бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди: Айюб бизга айтди, Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам фитр садақасини — ёки: Рамазон (садақасини) — эркак ва аёлга, озод ва қулга, бир сў хурмо ёки бир сў арпа (миқдорида) фарз қилди. Сўнг одамлар унинг ўрнига ярим сў буғдойни тенг қилди. Ибн Умар розияллаҳу анҳума хурмо берар эди. Мадина аҳли хурмодан қийналди (камчилик бўлди), шунда у арпа берди. Ибн Умар кичик ва каттадан берар, ҳатто у менинг (Нофиънинг) болаларим номидан ҳам берар эди. Ибн Умар розияллаҳу анҳума уни қабул қиладиганларга берар, улар эса фитрдан бир ёки икки кун олдин берар эди.