أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنِ الْحَسَنِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، خَطَبَ بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ أَدُّوا زَكَاةَ صَوْمِكُمْ . فَجَعَلَ النَّاسُ يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ مَنْ هَا هُنَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُومُوا إِلَى إِخْوَانِكُمْ فَعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَضَ صَدَقَةَ الْفِطْرِ عَلَى الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ وَالْحُرِّ وَالْعَبْدِ وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى نِصْفَ صَاعِ بُرٍّ أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ شَعِيرٍ . قَالَ الْحَسَنُ فَقَالَ عَلِيٌّ أَمَّا إِذَا أَوْسَعَ اللَّهُ فَأَوْسِعُوا أَعْطُوا صَاعًا مِنْ بُرٍّ أَوْ غَيْرِهِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар бериб, деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд, ал-Ҳасандан (ривоят қилдики), Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) Басрада хутба қилиб, деди: «Рўзангиз закотини адо этинглар.» Шунда одамлар бир-бирларига қарай бошладилар. У: «Бу ерда Мадина аҳлидан ким бор? Биродарларингизга туринг ва уларга ўргатинг, чунки улар билмайдилар. Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фитр садақасини кичик ва катта, ҳур ва қул, эркак ва аёлга ярим сў буғдой ёки бир сў хурмо ёки арпадан фарз қилдилар,» деди. Ал-Ҳасан деди: Шунда Али (розияллаҳу анҳу): «Аммо Аллаҳ кенгчилик берган экан, сизлар ҳам кенгчилик қилинглар; бир сў буғдой ёки бошқасидан беринглар,» деди.