أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ سَمِعْتُ عِيَاضَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُخْبِرُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ لَمْ نُخْرِجْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ أَوْ صَاعًا مِنْ دَقِيقٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ سُلْتٍ - ثُمَّ شَكَّ سُفْيَانُ - فَقَالَ دَقِيقٍ أَوْ سُلْتٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Суфён, Ибн Ажлондан ривоят қилди, у деди: мен Иёз ибн Абдуллаҳнинг Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан хабар бериб айтганини эшитдим, у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида фақат бир сў хурмо ёки бир сў арпа, ёки бир сў майиз, ёки бир сў ун, ёки бир сў қурут, ёки бир сў қобиқсиз арпадан чиқарардик.» Сўнг Суфён шубҳаланиб: «Ун ёки қобиқсиз арпа,» деди.