وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عِيَاضِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ، لَمَّا جَعَلَ نِصْفَ الصَّاعِ مِنَ الْحِنْطَةِ عِدْلَ صَاعٍ مِنْ تَمْرٍ أَنْكَرَ ذَلِكَ أَبُو سَعِيدٍ وَقَالَ لاَ أُخْرِجُ فِيهَا إِلاَّ الَّذِي كُنْتُ أُخْرِجُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ .
Иёз ибн Абдуллаҳ ибн Абу Сарҳ, Абу Саъид ал-Худрийдан (ривоят қилди)ки: Муовия ярим сў буғдойни бир сў хурмога тенг қилганида, Абу Саъид буни инкор қилди ва: «Мен унда — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида чиқарган нарсамдан бошқани — бир сў хурмо ёки бир сў майиз ёки бир сў арпа ёки бир сў ақитдан бошқани — чиқармайман» деди.