أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُخْرِجُونَ عَنْ صَدَقَةِ الْفِطْرِ، فِي عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ تَمْرٍ أَوْ سُلْتٍ أَوْ زَبِيبٍ .
Бизга Мусо ибн Абдурраҳмон хабар бериб, деди: бизга Ҳусайн, Зоидадан ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абу Раввод ривоят қилди, Нофедан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида одамлар фитр садақаси учун бир сў арпа ёки хурмо, ёки қобиқсиз арпа, ёки майиз чиқарардилар.»