1597-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ جَاءَ إِلَى الْحَجَرِ الأَسْوَدِ فَقَبَّلَهُ، فَقَالَ إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لاَ تَضُرُّ وَلاَ تَنْفَعُ، وَلَوْلاَ أَنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ.
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди: Суфён бизга хабар берди, Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Обис ибн Робиаъдан, у Умар розияллаҳу анҳудан: У Ҳажарул-Асваднинг олдига келиб, уни ўпди ва: ‹Мен албатта биламан-ки, сен бир тошсан, на зарар берасан, на фойда. Агар мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни сени ўпаётганини кўрмаганимда, мен сени ўпмас эдим› деди.