Саҳиҳул Бухорий — 1760-ҳадис

Ҳаж китоби · Аёл тавофдан кейин ҳайз кўрса

1760-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رُخِّصَ لِلْحَائِضِ أَنْ تَنْفِرَ إِذَا أَفَاضَتْ‏.‏ قَالَ وَسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّهَا لاَ تَنْفِرُ‏.‏ ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ بَعْدُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ لَهُنَّ‏.‏

Муслим бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди: Ибн Товус бизга айтди, отасидан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Ҳайзли (аёл)га — (ифоза) тавофини қилган бўлса — йўлга чиқишга рухсат берилди. У деди: Мен Ибн Умарни: ‹У йўлга чиқмайди› деганини эшитди. Сўнг уни кейин: ‹Албатта Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга рухсат берди› деганини эшитди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1761-ҳадисҲаж китоби

Мен Ибн Умарни: ‹У йўлга чиқмайди› деганини эшитди. Сўнг уни кейин: ‹Албатта Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга рухсат берди› деганини эшитди.

Саҳиҳул Бухорий, 2535-ҳадисҚул озод қилиш

мен Ибн Умарни (розияллаҳу анҳумо) шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) валони сотишдан ва уни ҳиба (ҳадя) қилишдан ман қилди.

Сунани Насоий, 5046-ҳадисЗийнат китоби

мен Ибн Умарни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Соқолларни қўйиб юборинг ва мўйловларни қисқартинг,» дедилар.

Саҳиҳул Бухорий, 7355-ҳадисҚуръан ва Суннатга амал

м. У: "Мен Умарни — бунга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида қасам ичаётганини — эшитдим, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни инкор қилмади" деди.

Сунани Абу Довуд, 4095-ҳадисКийим китоби

Мен Ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам изор ҳақида нима деган бўлсалар, у кўйлакка ҳам (тааллуқлидир).

Сунани Абу Довуд, 230-ҳадисТаҳорат китоби

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга йўлиқдилар ва унга (қўл узатиб) интилдилар. Шунда у: «Мен жунубман» деди. У (Набий): «Албатта мусулмон нажис бўлмайди» дедилар.