حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رُخِّصَ لِلْحَائِضِ أَنْ تَنْفِرَ إِذَا أَفَاضَتْ. قَالَ وَسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّهَا لاَ تَنْفِرُ. ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ بَعْدُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ لَهُنَّ.
Муслим бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди: Ибн Товус бизга айтди, отасидан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Ҳайзли (аёл)га — (ифоза) тавофини қилган бўлса — йўлга чиқишга рухсат берилди. У деди: Мен Ибн Умарни: ‹У йўлга чиқмайди› деганини эшитди. Сўнг уни кейин: ‹Албатта Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга рухсат берди› деганини эшитди.