حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قَالَ عَمْرٌو أَوَّلُ شَىْءٍ سَمِعْتُ عَطَاءً، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُحْرِمٌ. ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ حَدَّثَنِي طَاوُسٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَعَلَّهُ سَمِعَهُ مِنْهُمَا.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Суфён бизга айтди: У деди: Амр деди: Мен Атони шундай деганини биринчи эшитганим: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — ҳижомат қилдирди (қон олдирди). Сўнг мен уни (Атони) шундай деганини эшитди: Менга Товус айтди, Ибн Аббосдан. Мен: ‹Эҳтимол, у иккаласидан (Товус ва Икримадан) эшитгандир› дедим.