حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ افْتَتَحَ مَكَّةَ " لاَ هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ، وَإِذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَانْفِرُوا، فَإِنَّ هَذَا بَلَدٌ حَرَّمَ اللَّهُ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ، وَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ الْقِتَالُ فِيهِ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلَمْ يَحِلَّ لِي إِلاَّ سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، فَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، لاَ يُعْضَدُ شَوْكُهُ، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهُ، وَلاَ يَلْتَقِطُ لُقَطَتَهُ إِلاَّ مَنْ عَرَّفَهَا، وَلاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا ". قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. إِلاَّ الإِذْخِرَ، فَإِنَّهُ لِقَيْنِهِمْ وَلِبُيُوتِهِمْ. قَالَ قَالَ " إِلاَّ الإِذْخِرَ ".
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккани фатҳ қилган куни: «Ҳижрат йўқ, лекин жиҳод ва ният (бор). (Жиҳодга) чақирилсангиз, (чиқиб) жанг қилинг. Албатта бу — Аллаҳ осмонлар ва ерни яратган куни ҳаром қилган бир шаҳардир, у Аллаҳнинг ҳурмати (тақдири) билан қиёмат кунигача ҳаромдир. У мендан олдин ҳеч кимга унда жанг қилиш ҳалол бўлмади, менга (ҳам) фақат кундузнинг бир соатидан бошқа ҳалол бўлмади. У Аллаҳнинг ҳурмати билан қиёмат кунигача ҳаромдир. Унинг тикани кесилмайди, овини ҳуркитмайди (овламайди), топилган нарсасини — уни эълон қилувчидан бошқа(си) — териб олмайди, ўтлари ўрилмайди» дедилар. Аббос: ‹Ё Расулуллаҳ, изихрдан бошқа, чунки у уларнинг темирчилари ва уйлари учундир› деди. У деди: У зот: «Изихрдан бошқа» дедилар.