حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ زَيْدٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ بِعَرَفَاتٍ " مَنْ لَمْ يَجِدِ النَّعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسِ الْخُفَّيْنِ، وَمَنْ لَمْ يَجِدْ إِزَارًا فَلْيَلْبَسْ سَرَاوِيلَ ". لِلْمُحْرِمِ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Амр ибн Динор менга хабар берди: Мен Жобир ибн Зайдни эшитди: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳумани эшитди: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни Арафотда хутба қилаётганини эшитди: «Ким наълайн (ковуш) топмаса, икки махси кийсин, ким изор топмаса, иштон кийсин» — муҳрим (иҳромда)ги (киши) учун.