حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لَوْ رَأَيْتُ الظِّبَاءَ بِالْمَدِينَةِ تَرْتَعُ مَا ذَعَرْتُهَا، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا حَرَامٌ ".
Абул-Ямон бизга айтди: Шуъайб бизга хабар берди, Зуҳрийдан: У деди: Саъид ибн Мусайяб менга хабар берди: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Улар Мадинани — энг яхши (обод) ҳолда — тарк қилишади, унга фақат овчилар (йиртқичлар ва қушлар) келади — йиртқич ҳайвонлар ва қушларнинг ёв(ёввойилар)ини назарда тутди — Маҳшарга (охири) тўпланадиганлар — Музайна(қабиласи)дан икки чўпон (бўлади), улар Мадинани истаб, қўйларини ҳайдаб келади, уни (Мадинани) ваҳшат (ҳувиллаб ётган) ҳолда топади, ҳатто Санийятул-Видога етганларида, юзтубан йиқилади» дедилар.