حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَنْفَقَ زَوْجَيْنِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ نُودِيَ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ يَا عَبْدَ اللَّهِ، هَذَا خَيْرٌ. فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّلاَةِ دُعِيَ مِنْ باب الصَّلاَةِ، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجِهَادِ دُعِيَ مِنْ باب الْجِهَادِ، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصِّيَامِ دُعِيَ مِنْ باب الرَّيَّانِ، وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ دُعِيَ مِنْ باب الصَّدَقَةِ ". فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا عَلَى مَنْ دُعِيَ مِنْ تِلْكَ الأَبْوَابِ مِنْ ضَرُورَةٍ، فَهَلْ يُدْعَى أَحَدٌ مِنْ تِلْكَ الأَبْوَابِ كُلِّهَا قَالَ " نَعَمْ. وَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ ".
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Маън менга айтди: Молик менга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким Аллаҳ йўлида бир жуфт (нарса) инфоқ қилса, жаннат эшикларидан: ‹Эй Аллаҳнинг бандаси, бу — яхшиликдир› деб чақирилади. Ким намоз аҳлидан бўлса, намоз эшигидан чақирилади, ким жиҳод аҳлидан бўлса, жиҳод эшигидан чақирилади, ким рўза аҳлидан бўлса, Райён эшигидан чақирилади, ким садақа аҳлидан бўлса, садақа эшигидан чақирилади» дедилар. Абу Бакр розияллаҳу анҳу: ‹Отам ва онам сенга фидо бўлсин, ё Расулуллаҳ, ўша эшиклардан чақирилган кишига (қайсидан кирса ҳам) ҳеч зарурат (зарар) йўқ. Бирор киши ўша эшикларнинг ҳаммасидан чақириладими?› деди. У зот: «Ҳа, мен сен улардан (бири) бўлишингни умид қиламан» дедилар.