حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، أَنَّ إِسْمَاعِيلَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فِي يَوْمٍ حَارٍّ حَتَّى يَضَعَ الرَّجُلُ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ مِنْ شِدَّةِ الْحَرِّ، وَمَا فِينَا صَائِمٌ إِلاَّ مَا كَانَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَابْنِ رَوَاحَةَ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Яҳё ибн Ҳамза бизга айтди, Абдурраҳмон ибн Язид ибн Жобирдан: Исмоил ибн Убайдуллаҳ унга айтди, Уммуд-Дардодан, у Абуд-Дардо розияллаҳу анҳудан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан баъзи сафарларида — иссиқ кунда, ҳатто иссиқнинг қаттиқлигидан киши қўлини бошига қўйдиган (даражада) — чиқдик. Бизда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Ибн Равоҳадан бошқа рўзадор йўқ эди.