حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ الْحَدِيثَ يَعْنِي " إِنَّ لِزَوْرِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَإِنَّ لِزَوْجِكَ عَلَيْكَ حَقًّا ". فَقُلْتُ وَمَا صَوْمُ دَاوُدَ قَالَ " نِصْفُ الدَّهْرِ ".
Ишоқ бизга айтди: Ҳорун ибн Исмоил бизга хабар берди: Али бизга айтди: Яҳё бизга айтди: У деди: Абу Салама менга айтди: У деди: Абдуллаҳ ибн Амр ибн Ос розияллаҳу анҳума менга айтди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимга кирдилар — сўнг ҳадисни зикр қилди — яъни: «Албатта меҳмонинг(завринг)нинг сен устингда ҳақи бор, ва албатта завжангнинг сен устингда ҳақи бор». Мен: ‹Довуднинг рўзаси нима (қандай)?› дедим. У зот: «Даҳр(умр)нинг ярми» дедилар.