Саҳиҳул Бухорий — 2095-ҳадис

Савдо-сотиқ китоби · Дурадгор ҳақида

2095-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби

حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلاَ أَجْعَلُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ فَإِنَّ لِي غُلاَمًا نَجَّارًا‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنْ شِئْتِ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَعَمِلَتْ لَهُ الْمِنْبَرَ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ قَعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ الَّذِي صُنِعَ، فَصَاحَتِ النَّخْلَةُ الَّتِي كَانَ يَخْطُبُ عِنْدَهَا حَتَّى كَادَتْ أَنْ تَنْشَقَّ، فَنَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَخَذَهَا فَضَمَّهَا إِلَيْهِ، فَجَعَلَتْ تَئِنُّ أَنِينَ الصَّبِيِّ الَّذِي يُسَكَّتُ حَتَّى اسْتَقَرَّتْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بَكَتْ عَلَى مَا كَانَتْ تَسْمَعُ مِنَ الذِّكْرِ ‏"‏‏.‏

Халлод ибн Яҳё бизга айтди: Абдулвоҳид ибн Аймен бизга айтди, отасидан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: Ансордан бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга: ‹Ё Расулуллаҳ, сенга устида ўтирадиган бир нарса қилиб бермайми? Менинг нажжор (дурадгор) хизматчим бор› деди. У зот: «Хоҳласанг (қил)» дедилар. У деди: У унга минбар ясади. Жума куни бўлганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ясалган минбар устида ўтирди. У зот олдида хутба қиладиган хурмо (ёғоч)и — бўлинай деб — қаттиқ нола (фарёд) қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (минбардан) тушди, ҳатто уни олиб, ўзига қисди (қучди). У (хурмо ёғоч) — тинчитилаётган боланинг инграшидек — инграй бошлади, ҳатто у таскин топди (жим бўлди). У зот: «У ўзи эшитиб турган зикр (Қуръан) учун йиғлади» дедилар.