حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْمُزَابَنَةِ قَالَ وَالْمُزَابَنَةُ أَنْ يَبِيعَ الثَّمَرَ بِكَيْلٍ، إِنْ زَادَ فَلِي وَإِنْ نَقَصَ فَعَلَىَّ. قَالَ وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَخَّصَ فِي الْعَرَايَا بِخَرْصِهَا.
Бизга Абу Нуъмон ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобанадан ман қилди. У деди: Музобана — мевани (олдиндан) ўлчов билан сотишдир: агар ортиб чиқса менга, агар кам чиқса зиммамга. У деди: Ва менга Зайд ибн Собит ривоят қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) арояда уни чамалаб (харслаб) сотишга рухсат берди.