حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ الْتَمَسَ، صَرْفًا بِمِائَةِ دِينَارٍ، فَدَعَانِي طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَتَرَاوَضْنَا، حَتَّى اصْطَرَفَ مِنِّي، فَأَخَذَ الذَّهَبَ يُقَلِّبُهَا فِي يَدِهِ، ثُمَّ قَالَ حَتَّى يَأْتِيَ خَازِنِي مِنَ الْغَابَةِ، وَعُمَرُ يَسْمَعُ ذَلِكَ، فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ تُفَارِقُهُ حَتَّى تَأْخُذَ مِنْهُ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الذَّهَبُ بِالذَّهَبِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ، وَالْبُرُّ بِالْبُرِّ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ، وَالشَّعِيرُ بِالشَّعِيرِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ، وَالتَّمْرُ بِالتَّمْرِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, у Молик ибн Авсдан: У унга хабар берди: У юз динорга алмаштириладиган (кумуш) излаб юрган эди. Талҳа ибн Убайдуллаҳ мени чақирди, биз савдолашдик, токи у мендан алмаштириб олди. У олтинни олиб, қўлида ағдариб кўрди, сўнг деди: Менинг хазинабоним Ғобадан келгунча (кут). Умар буни эшитиб турарди, у деди: Аллаҳга қасамки, ундан (кумушни) олмагунча ундан айрилма. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Олтинни олтинга (сотиш) рибодир, фақат қўлма-қол бўлса мустасно; буғдойни буғдойга рибодир, фақат қўлма-қол бўлса мустасно; арпани арпага рибодир, фақат қўлма-қол бўлса мустасно; хурмони хурмога рибодир, фақат қўлма-қол бўлса мустасно».