حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ كُنْتُ قَيْنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ لِي عَلَى الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ دَرَاهِمُ، فَأَتَيْتُهُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لاَ أَقْضِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ، فَقُلْتُ لاَ وَاللَّهِ لاَ أَكْفُرُ بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يُمِيتَكَ اللَّهُ ثُمَّ يَبْعَثَكَ. قَالَ فَدَعْنِي حَتَّى أَمُوتَ ثُمَّ أُبْعَثَ فَأُوتَى مَالاً وَوَلَدًا، ثُمَّ أَقْضِيَكَ. فَنَزَلَتْ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا} الآيَةَ.
Бизга Ишоқ ривоят қилди, бизга Ваҳб ибн Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, бизга Шуъба хабар берди, у Аъмашдан, у Абуззуҳодан, у Масруқдан, у Хаббобдан, у деди: Мен жоҳилиятда темирчи (қайн) эдим. Менинг Ос ибн Воилда дирҳамларим (ҳақим) бор эди. Мен ундан (қарзини) талаб қилиб келдим. У: Сен Муҳаммадга кофир бўлмагунча сенга бермайман, деди. Мен: Йўқ, Аллаҳга қасамки, мен Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — токи Аллаҳ сени ўлдириб, сўнг тирилтиргунча — кофир бўлмайман, дедим. У: Мени қўй, токи ўлиб, сўнг қайта тирилиб, менга мол ва фарзанд берилса, сўнг сенга берман, деди. Шунда: «Бизнинг оятларимизга кофир бўлиб: «Албатта менга мол ва фарзанд берилади« деган кимсани кўрдингми?» — ояти нозил бўлди.