2500-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Шериклик китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ غَنَمًا يَقْسِمُهَا عَلَى صَحَابَتِهِ ضَحَايَا، فَبَقِيَ عَتُودٌ فَذَكَرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ضَحِّ بِهِ أَنْتَ ".
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абулхайрдан, у Уқба ибн Омирдан (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга саҳобаларига қурбонлик (даҳоя) сифатида тақсимлаб бериш учун қўйлар берди. Бир (ёш) эчки (атуд) ортиб қолди, у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. У: «Уни ўзинг қурбонлик қил», деди.