حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ،. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، وَابْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا، حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ، فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِيًّا وَأُسَامَةَ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْىُ يَسْتَأْمِرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ، فَأَمَّا أُسَامَةُ فَقَالَ أَهْلُكَ وَلاَ نَعْلَمُ إِلاَّ خَيْرًا. وَقَالَتْ بَرِيرَةُ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا أَغْمِصُهُ أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا، فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَعْذِرُنَا مِنْ رَجُلٍ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ مِنْ أَهْلِي إِلاَّ خَيْرًا، وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلاً مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلاَّ خَيْرًا ".
Бизга Ҳажжож ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Умар Нумайрий ривоят қилди, бизга Юнус ривоят қилди; ва Лайс деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у деди: Менга Урва, Ибн Мусайяб, Алқама ибн Ваққос ва Убайдуллаҳ — Оиша (розияллаҳу анҳо)нинг ҳадисидан — хабар бердилар, уларнинг ҳадисининг баъзиси баъзисини тасдиқлайди: Ифк (бўҳтон) аҳли унга (Оишага) (бўҳтон) айтганда, ваҳий кеч қолганда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Али ва Усомани — ўз аҳли (хотини)ни ажрашда (ажрашиш ёки ажрашмаслик ҳақида) улар билан маслаҳатлашиш учун — чақирди. Усома: (У) сенинг аҳлинг (хотининг), биз фақат яхшиликни биламиз, деди. Барира: Мен унга — унинг ёш канизак бўлиб, аҳли (оиласи)нинг хамиридан ухлаб қолиши, дожин (уй ҳайвон)нинг келиб уни ейишидан бошқа — қоралайдиган бир иш кўрмадим, деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менга оилам ҳақида озори етган бир кишидан ким мени узрли (оқлайди)? Аллаҳга қасамки, мен оиламдан фақат яхшиликни билдим. Улар бир кишини зикр қилдилар, мен у ҳақда ҳам фақат яхшиликни билдим», деди.