حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ ابْنِ عُمَرَ مَا أُحِبُّ أَنْ أُصْبِحَ، مُحْرِمًا أَنْضَخُ طِيبًا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَنَا طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَافَ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ أَصْبَحَ مُحْرِمًا.
Бизга Абун-Нуъмон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Оишадан сўраб, унга Ибн Умарнинг: ‹Мен атир ҳиди анқиган ҳолда муҳрим бўлиб тонг оттиришни ёқтирмайман› деган сўзини айтдим. Шунда Оиша: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га атир суртдим, сўнг у киши хотинларини (айланиб) зиёрат қилдилар, кейин муҳрим бўлиб тонг оттирдилар,» деди.