Хушбўйланиб ғусл қилгач из қолиши

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ فَذَكَرْتُ لَهَا قَوْلَ ابْنِ عُمَرَ مَا أُحِبُّ أَنْ أُصْبِحَ، مُحْرِمًا أَنْضَخُ طِيبًا‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَنَا طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَافَ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ أَصْبَحَ مُحْرِمًا‏.‏

Бизга Абун-Нуъмон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Оишадан сўраб, унга Ибн Умарнинг: ‹Мен атир ҳиди анқиган ҳолда муҳрим бўлиб тонг оттиришни ёқтирмайман› деган сўзини айтдим. Шунда Оиша: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га атир суртдим, сўнг у киши хотинларини (айланиб) зиёрат қилдилар, кейин муҳрим бўлиб тонг оттирдилар,» деди.

حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ‏.‏

Бизга Одам ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳакам, Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Гўё мен ҳозир ҳам Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг соч ажримидаги (фарқидаги) атир йилтирашига қараб тургандекман — у киши муҳрим (ҳолатда) эдилар.