حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَسُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، أَنَّهُمَا سَمِعَا النُّعْمَانَ بْنَ أَبِي عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَامَ يَوْمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بَعَّدَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنِ النَّارِ سَبْعِينَ خَرِيفًا ".
Исъҳоқ ибн Наср бизга айтди, Абдураззоқ бизга айтди, Ибн Журайж бизга хабар берди, у деди: Яҳё ибн Саъид ва Суҳайл ибн Абу Солиҳ менга хабар бердилар, улар иккиси Нуъмон ибн Абу Айёшдан эшитдилар, Абу Саъид розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитдим, у дер эди: «Ким Аллаҳ йўлида бир кун рўза тутса, Аллаҳ унинг юзини дўзахдан етмиш кузлик (йиллик) масофага узоқлаштиради».