حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ـ هُوَ ابْنُ زَيْدٍ ـ عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي غَزَاةٍ فَقَالَ " إِنَّ أَقْوَامًا بِالْمَدِينَةِ خَلْفَنَا، مَا سَلَكْنَا شِعْبًا وَلاَ وَادِيًا إِلاَّ وَهُمْ مَعَنَا فِيهِ، حَبَسَهُمُ الْعُذْرُ ". وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الأَوَّلُ أَصَحُّ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди, Ҳаммод — у Ибн Зайд — Ҳумайддан, Анас розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ғазотда эди, деди: «Албатта, Мадинада бизнинг ортимизда шундай қавмлар борки, биз қайси бир тоғ йўлини ёки водийни босиб ўтсак, улар ҳам (савобда) биз билан биргадирлар, уларни узр (сабаб) ушлаб қолди». Мусо эса деди: Ҳаммод бизга айтди, Ҳумайддан, Мусо ибн Анасдан, отасидан, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди. Абу Абдуллаҳ деди: Биринчиси саҳиҳроқдир.