حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، قَالَ يَحْيَى وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَلَمْ يُمْنِ. قَالَ عُثْمَانُ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ، وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ. قَالَ عُثْمَانُ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ ـ رضى الله عنهم ـ فَأَمَرُوهُ بِذَلِكَ. قَالَ يَحْيَى وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Абу Маъмар ривоят қилди, бизга Абдул-Ворис, ал-Ҳусайндан ривоят қилди: Яҳё деди: менга Абу Салама хабар бердики, Ато ибн Ясор унга хабар бердики, Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний унга хабар бердики, у Усмон ибн Аффондан сўраб: «Эркак хотини билан жимў қилиб, (лекин) маний чиқмаса, нима дейсиз?» деди. Усмон: «Намоз учун таҳорат қилганидек таҳорат қилади ва авратини ювади,» деди. Усмон: «Мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитганман,» деди. Мен буни Али ибн Абу Толиб, Зубайр ибн ал-Аввом, Талҳа ибн Убайдуллаҳ ва Убайй ибн Каъб (розияллаҳу анҳум)дан сўрадим; улар ҳам унга шуни буюрдилар. Яҳё деди: менга Абу Салама хабар бердики, Урва ибн аз-Зубайр унга хабар бердики, Абу Айюб унга хабар бердики, у буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитди.